БИТОЛА ПОВТОРНО СТАНУВА „ТОЧКА НА ПОВРЗУВАЊЕ“: Глуварчето како симбол на непокорот и традицијата на 56. „Илинденски денови“

Градот на конзулите се подготвува за уште едно патување низ времето, ритамот и традицијата. Од 14 јули, Битола по 56-ти пат ќе биде домаќин на Интернационалниот фестивал на народен мелос и игри „Илинденски денови“ – една од најзначајните и најдолговечните културни манифестации посветени на фолклорот, етнологијата и зачувувањето на нематеријалното културно наследство во овој дел од светот.

Во текот на 18 фестивалски денови, Битола ќе дише во ритамот на светот. Градот ќе прерасне во глобален центар каде што ќе се сретнат врвни ансамбли од различни меридијани, етнолози, етнокореолози, музиколози, филмски автори и илјадници вљубеници во традицијата. Ова не е само фестивал на играта и песната; ова е платформа каде што се разменуваат знаења и се отвораат нови перспективи за спас на културното богатство од заборавот.

Приказната зад визуелниот идентитет: Зошто глуварче?

Додека јавноста со нетрпение го очекува официјалниот постер и целосната програма кои ќе бидат објавени кон крајот на неделава, организаторите откриваат една необична, но длабока приказна која стои зад годинашниот визуелен идентитет.

Секоја година фестивалот добива нов лик, а годинава инспирацијата доаѓа од една едноставна, моќна форма од природата – глуварчето.

„Глуварчето не е ружа, не е лале, ниту орхидеја. Тоа не е цвет што се одгледува во стакленици или се подарува во свечени пригоди. Тоа е коров. Расте покрај патишта, меѓу камења, на запуштени места. И покрај сите обиди да се искорени, секоја пролет повторно се појавува. Упорно. Тивко. Непокорно“, велат од организацискиот одбор.

Најчовечкиот цвет на кој му се доверуваат желби

Новинарското око не може да ја занемари прекрасната противречност на овој симбол. Глуварчето е можеби единствениот цвет на светот на кој луѓето му ги доверуваат своите најдлабоки желби. Го дуваат внимателно, со затворени очи, верувајќи дека ветерот ќе го однесе нивниот сон или сеќавање некаде далеку.

Токму затоа, глуварчето годинава е совршена метафора за „Илинденски денови“. Тоа не е симбол на совршенството, туку на истрајноста. Тоа е симбол на нештата кои преживуваат и кога никој не се грижи за нив, на приказните кои патуваат од човек до човек и на традициите кои се пренесуваат од генерација на генерација.

Културата, исто како и семето на глуварчето, никогаш не останува на едно место. Таа лета, се раскажува, се менува и повторно пушта корени таму каде што ќе падне.

Традицијата како патување на семето

„Илинденски денови“ повеќе од половина век го прави токму тоа – ги собира луѓето, спомените, песните и игрите од целиот свет и ги претвора во заедничко искуство. Оваа година, под мотото „Точка на поврзување / Connection Point“, фестивалот слави не нешто што е најубаво, туку нешто што е најиздржливо и најчовечко. Налик на глуварчето кое не ги задржува своите семиња за себе, туку ги пушта да патуваат, знаејќи дека ќе продолжат да живеат на ново место. Токму како традицијата.

Во деновите што следат, организаторите најавуваат подетално откривање на приказната зад овој моќен симбол.

Битола е подготвена. Како град-домаќин, со широко отворени раце и препознатливо гостопримство, ги очекува гостите од целиот свет за заедно да го зачуваат она што нè прави луѓе – нашето духовно наследство. Сè е подготвено за почетокот на уште едно незаборавно патување на крилата на традицијата.